An Investigation of Communication Skills and Empathic Tendency Among University Students

Abstract

Communication skills and empathy are important skills that university students should gain before getting a start in their business life and complete their personal development. The aim of this study was to investigate the communication skills and empathic tendencies of the undergraduate students studying at university in terms of gender, the type of the faculty, family attitude, participation to out-of-school activities and place they live. The study was carried out with a total number of 421 participants studying at Osmaniye Korkut Ata University as undergraduate student. The data was obtained using instruments respectively as personal information form, communication skills evaluation scale, empathic tendency scale. Kolmogorov Smirnov and Shapiro Wilk tests of normality were carried out in order to test the normality of the data. Both parametric (Independent samples t-test, one-way ANOVA) and non-parametric (Mann-Whitney U, Kruskal Wallis H) tests were used in order to examine the communication skill and emphatic tendency scores according to socio-demographic variables. Post-hoc tests (Tukey HSD, Dunn-Bonferroni) were performed in order to determine the significant differences between groups. The results of the study indicates that the empathic tendency and communication skill scores of participants were in modetate level. Moreover, analyzing the average scores for empathic tendency and communication skills, it is determined that the average empathic tendency and communication skills scores of the students studying in physical education and sports school were higher than the students studying in other faculties. In conclusion, it is thought that the findings of the present study will contribute to the administrators that shape and determine the policies regarding education and other activities in higher education institutions in terms of developing communication skills of university students.İletişim becerisi ve empati, üniversite öğrencilerinin iş hayatına atılmadan önce kazanmaları gereken ve kişisel gelişimlerini tamamlamarı açısından önem arz eden yeteneklerdir. Bu çalışmada üniversitede öğrenim gören öğrencilerin iletişim becerisi ve empatik eğilimlerinin cinsiyet, eğitim görülen fakülte türü, aile tutumu, okul dışı etkinliklere katılma durumu ve yaşadığı yer değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi’nde öğrenim gören toplam 421 öğrenci ile yürütülmüştür. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği ve Empatik Eğilim Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin normal dağılım varsayımını karşılayıp ve karşılamadığı Kolmogorov-Smirnov ve Shapiro-Wilk testleri sonucunda belirlenmiştir. İletişim beceri ve empatik eğilim puanlarının ilgili değişkenlere göre durumunu incelemek amacıyla normallik testi sonuçları dikkate alınarak parametrik (Bağımsız gruplar t- testi, Tek yönlü Varyans Analizi ANOVA) ve non-parametrik (Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H) hipotez testleri uygulanmıştır. Çoklu gruplarda, anlamlı farklılıkların hangi gruplardan kaynaklandığını tespit etmek amacıyla, post-hoc testleri (Tukey HSD, Dunn-Bonferroni) gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya katılan öğrencilerin cinsiyet yönünden dağılımları homojendir (% 50.8’i kadın, % 49.2 erkek). Çalışma sonucunda öğrencilerin empatik eğilim ve iletişim becerisi puanlarının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Empatik eğilim ve iletişim beceri puan ortalamaları incelendiğinde, Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin puan ortalamalarının diğer fakültelere göre yüksek olduğu belirlenmiştir.