Üçüncü Trimester Gebelerde Prenatal Distresin Gebelikte Konfor Düzeyine Etkisinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı üçüncü trimester gebelerde prenatal distresin gebelikte konfor düzeyine etkisinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlaycı tipte bir araştırmadır. Araştırma güneydoğu anadolu bölgesinde bulunan bir ilçe devlet hastanesine başvuran 241 gebe ile yapılmıştır. Araştırmada veriler Katılımcı Tanıtım Formu, Tilburg Gebelik Distress Ölçeği ve Prenatal Konfor Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler bağımsız gruplarda t testi, one way ANOVA testi, Pearson korelasyon testi ve Lojistik regresyon analizleri yapılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan gebelerin yaş ortalaması 28,43±5,4 saptandı. Tilburg gebelikte distres toplam puan ortalaması 24.94±4.36 olarak, Prenatal konfor ölçeği toplam puan ortalaması ise 46.59±10.22 olarak saptandı. Tilburg gebelikte distres toplam puanı ile prenatal konfor toplam puanı (r=-0,421 p=0.000) arasında negatif yönde orta düzeyde istatistiksel anlamlı ilişki olduğu saptandı. Araştırmaya katılan gebelerin distres düzeyinin prenatal konfora etkisi regresyon analizi ile incelendiğinde gebelikte distres düzeyi arttıkça konfor düzeyinin 4.084 (95%C.I. 2.070-8.058) kat azaldığı saptandı. Sonuç: Yapılan analiz sonucunda gebelikte distress yaşayan kadınların prenatal konfor düzeylerinin 4.084 kat azaldığı saptandı. Gebelikte yaşanan distresin düzeyinin artması prenatal konforu negatif yönde azalttığı görülmüştür.