Belîğî ve Dîvânçesi

Abstract

Klasik Türk şiirinde zirvenin yaş andığı bir dönem olan 16. yüzyılda sayısız şair yetişmiştir. Bu şairlerinden biri de hayatı hakkında kaynaklarda verilen bilgilerin oldukça sı nırl ı olduğu Belîğî’dir. İstanbullu olan şairin doğum tarihi ve asıl ismi bi-linmemektedir. Meslek olarak yeniçeriliği seçmiş ve III. Murad devrinde ölmüştür.Tezkireci Latîfî’ye göre Belîğî, dîvân sahibi bir şairdir. Ancak bu eserin herhangi bir nüshasına şimdiye kadar ulaşılamamış olsa da şiir mecmualarında şairin bir dîvânçe oluş turacak kadar çok şiiri kayıtlıdır. Genellikle âşıkane ve rindane tarzda şiirler yazan Belîğî’nin şairli ğinden tezkireciler övgüyle bahsetmişler-dir. Yazd ığı ş iirlerle divan edebiyatının iyi bir temsilcisi olduğunu ispat eden Belîğî, yaşadığı dönemin edebî zevkini bu şiirlere aksettirmede oldukça başarılı olmuştur. Vezin, kafiye ve nazım şekillerini şiire tatbik etmede oldukça başar ılı olan şair, bu başarıyı mazmunları kullanma ve ince hayaller bulmada da göstermiştir.Bu çalışmada önce; Belîğî’nin ş iir mecmuaları ve çeşitli bi-yografik kaynakların taranması neticesinde tespit edilen şiirlerinin şekil ve muhteva özellikleri üzerinde durulacak; daha sonra klasik divan tertibine uygun bir sıralanışla bu şiirlerin çeviri yazılı metnine yer verilerek şairin Dîvânçe’si oluşturu-lacaktır.