Üniversite öğrencilerinin yeme davranışlarının Hollanda Yeme Davranışı Anketi (DEBQ) ile değerlendirilmesi: Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi Örneği

Abstract

Amaç: Üniversite döneminde gençlerin ciddi beslenme sorunları yaşadığı bilinmektedir. Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine, yaşadıkları yerlere, vücut kütle indekslerine ve eğitim alanlarına göre yeme davranışlarının incelenmesi hedeflenmiştir.Gereç ve Yöntemler: Çalışma, Aralık 2019 – Şubat 2020 tarihleri arasında, Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi’nde öğrenim gören 726 öğrenci ile yapılmıştır. Yeme davranışları, Türkiye’de yaşayan insanlar üzerinde geçerliliği ve güvenilirliği 2009 yılında Bozan tarafından uyarlanan ve 33 maddeden oluşan Hollanda yeme davranış anketiyle (DEBQ) değerlendirilmiştir. Bu anket duygusal yeme davranışlarını, dışsal yeme davranışlarını ve kısıtlı yeme davranışlarını değerlendiren 3 alt ölçekten oluşmaktadır. Anketteki her bir madde 5’li Likert skalası (1:hiçbir zaman, 2:nadiren, 3:bazen, 4:sık, 5:çok sık) ile değerlendirilmektedir.Bulgular: Katılımcıların 387 (%53,3)’si kadın, 339 (%46,7)’ü erkek olup; yaş ortalaması 22±2 (18-30)’dir. Vücut kitle indeksine (VKİ) göre katılımcıların dağılımı incelendiğinde; 66 (%9) zayıf, 371 (%51) normal, 241(%33) fazla kilolu, 51 (%7) ise obezdir. Cinsiyete göre değerlendirildiğinde, duyusal yemenin kadınlarda fazla olduğu bulundu (p<0,01). Kısıtlayıcı ve dışlayıcı yemede gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi (p>0,05). Eğitim alanlarına göre; kısıtlayıcı yeme açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmazken (p=0,18); duyusal ve dışlayıcı yeme açısından anlamlı farklılık saptandı (p<0,05, p=0,02). Yaşadıkları yere göre; duyusal, kısıtlayıcı ve dışşal yeme açısından anlamlı farklılık saptandı (p<0,001, p=0,03, p=0,04). VKİ’ ye göre; gruplar arasında duyusal yeme açısından anlamlı fark saptanmazken (p=0,74); dışsal ve kısıtlayıcı yeme davranışı açısından anlamlı farklılık saptandı (p<0,001, p<0,001).Sonuç: Çalışmamızda, DEBQ'nun alt ölçeklerini kullanarak, öğrencilerin okudukları alanlara, yaşadıkları yere, VKİ’lerine, cinsiyetlerine göre oluşan verileri analiz ettik, yeme bozukluğu riski yüksek olan popülasyonun VKİ, cinsiyet, okudukları alan ve yaşadıkları çevrenin ilişkili olduğunu gösterdik.