Diyarbakır İlinde Köy Tavukçuluğunun Mevcut Durumu, Sorunları ve Çözüm Önerileri
Tarih
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Bu çalışma, Diyarbakır ili köy tavukçuluğunun mevcut durumunun incelenmesi, üreticilerin sosyo-ekonomik durumları, tavuk barınaklarının durumu, üreticilerin bakım ve besleme konusundaki bilgileri ve üretici sorunlarının ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, basit tesadüfî örnekleme yöntemiyle seçilen köylerde 2016–2017 yılları arasında tavukçuluk yapan işletme sahipleri ile yüz yüze yapılan anketlerden sağlanan veriler analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre; işletme sahiplerinin yaşlarının ortalamasının 45.8 olduğu, işletmecilerin tamamının okuryazar ve çiftçi olduğu belirlenmiştir. Yetiştiricilerin tamamının erkek olduğu ve kooperatife üye olmadıkları saptanmıştır. Yetiştiricilerin büyük bir kısmının (%97) tavuk yetiştiriciliği yaptığı belirlenmiştir. İşletmelerin tamamında kanatlı yetiştiriciliği yapıldığı ve kanatlı hayvan sayısının toplam hayvan sayısı içindeki oranının %59.4 olduğu saptanmıştır. Yetiştiriciler işletmede bulunan tavuk ve horoz ırklarının büyük bir kısmının (%84) yerel ırk olduğunu ifade etmişlerdir. Yetiştiriciler işletmelerin tamamında hastalık görüldüğünü ifade etmişlerdir. İşletmelerin tamamında yetiştiricilerin sabah, akşam olmak üzere günde iki defa yemleme yaptığı ve hayvanlara fabrika yemi verilme oranının %34.6 olduğu belirlenmiştir. İşletmelerin tamamında kümes temizliği ve yemleme ve yumurta toplama gibi işlerin kadınlar tarafından yapıldığı belirlenmiştir. İşletmelerin tamamında yetiştiriciler barınakta ilave aydınlatma ve ilave ısıtma yapmadıklarını belirtmişlerdir. Sonuç olarak; Diyarbakır ili köy tavukçuluğunun ülkemizdeki geleneksel köy tavukçuluğunun yapısına benzer olduğu tespit edilmiş, özellikle hastalıklar, uygulanan destekler, yem maliyetinin düşürülmesi ve pazarlama konularındaki sorunlarının çözümü önem taşımaktadır.
This study was carried out to investigate the current status of the village poultry in Diyarbakir province, the socio-economic status of the breeders, the status of the hen houses, the information about the maintenance and feeding of the breeders and the breeders' problems. In the study, the data obtained from face-to-face questionnaires were analyzed with the village poultry breeders in selected villages by simple random sampling method in between 2016-2017. According to research findings; the average age of the breeders are 45.8, and that all of the breeders are literate and farmers. It has been determined that all breeders are male and not co-operative members. It was determined that most of the breeders (97%) busy with poultry production. It has been determined that all of the plants have breeding poultry, and the ratio of poultry to the total number of animals was 59.4%. The breeders stated that a large proportion (84%) of Chicken and Rooster races were local races. Breeders stated that all of the enterprises had a disease. In all enterprises, it was determined that the breeders were feeding twice a day in the morning and in the evening and the rate of giving concentrate feed to the animals was 34.6%. It has been determined that the constructions of the poultry house, poultry cleaning and feeding irrigation are done by women entirely. In all enterprises, the breeders stated that they did not provide additional lighting and additional heating in the shelter. As a result; Diyarbakır province village poultry is similar to the structure of the traditional village poultry in our country. Especially diseases, applied supports, reduction of feed cost and solution of problems in marketing matters are important.











