Bilgi-İman Ayrılığında Pavlus’un Gnostik Savunması

Abstract

Ruhsal sahaya çıkanlar, meleklere katılır ve seçilmişlerden olur, ilk doğanlar topluluğu aynı zamanda ruhani cemaattir. Mükemmel oldukları anda ruhlara katılan bedenseller, önceden demiurgik ruhu bedeninde taşımış olmalarına rağmen şimdi İsa sayesinde tanrısal ruh haline dönüşmüşlerdir. Tanrısal ruha sahip olmanın bu hali, gerçekten de yeniden dirilişin gizemidir, ölümden yaşama geçme gizeminden başka bir şey değildir; demiurgik ruhlu bedensellerin ya da ölülerin dirilmesi ve seçilmiş olarak İsa ile birleşmeleri demektir ki, onların tamamı İsa’yla birlikte ruhani sahaya gireceklerdir. Çünkü Tanrı ya da Baba ruhtur, seçilmişler de Tanrıya ruhta ve gerçekte tapmaktadır. Pavlus, Babaya ruhsal olarak tapmak, tıpkı çarmıhta acı içinde ölen İsa gibi canlı bir kurban olarak bedenin sunulmasını gerektirir; bu çağın akıllısı Tanrı huzurunda ahmak olur; ruhsallar ise İsa’da akıllı, güçlü ve şanlıdır. Pavlus, şanlı bilgi hazinesini veya ışığını, bedensellerin iyiliği uğuruna, dünyevi bir tas olarak gördüğü kendi insan teninde saklı tutmaya razı olduğunu söylemiştir.They join the spirits of the just who have been perfected, those formerly psychics who have now become spirit through Jesus. This, indeed, is nothing less than a mystery that is life from the deads and the mystery of the resurrection; that the psychics or the dead shall be raised and united with Jesus as the elect, that all shall enter in to the spiritual area together. Because God or the father is spirit and elects who worship in spirit and in truth. Paul says that spiritual worship to father involves the offering of his body as a living sacrifice such as Jesus on cross; the wise in this age is a fool before God; the pneumatics are wise, strong and glorious in Christ. Paul said, for the psychic sake, he consents to hide the treasure or enlightenment of the gnosis of glory in the earthern vessels of his human flesh.