MİNİMALİST YAŞAM TARZI İLE DİNÎ HAYAT İLİŞKİSİ ÜZERİNE KURAMSAL BİR DEĞERLENDİRME

Abstract

Aklı ve duygularıyla diğer varlıklardan ayrılan insanın ihtiyaçları arasında mutluluk, huzur ve hayatın anlamı gibi soyut şeyler mevcuttur. Gelişen teknoloji ve değişen yaşam koşullarının etkisiyle uzun zamandır statü ve mutluluğun fazla eşya ve maddiyat ile alakalı olduğu görüşü insanlar arasında yayılmakta ve yayın organlarıyla bu fikir lanse edilmektedir. Son dönemde ise mutluluğun ve hayatın anlamının eşya biriktirmekle değil, sade bir yaşamla elde edileceğini iddia eden minimalizm akımı popüler hale gelmektedir. Bununla birlikte, dinî öğretilere bakıldığında eşyaya yönelik tavır hususunda minimalizmle benzerlik olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, minimalizm ile dinî hayat arasındaki ilişki çalışmanın konusunu teşkil etmektedir. Gerçekleştirilen çalışmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemi seçilmiştir. Araştırmanın deseni ise nitel yöntem desenlerinden olan durum çalışması desenidir. Araştırmanın verilerinin elde edilmesinde nitel araştırma yöntemi veri toplama tekniklerinden olan doküman analizi tekniği kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonucunda minimalist yaşam tarzı ile dinî hayat arasında gerek uygulanma şekilleri gerekse nihâi etkileri bakımından birçok ortak noktanın mevcut olduğu görülmüştür.