Huzurevinde Çalışan Yaşlı Bakım Personellerinde Merhamet Yorgunluğu ve Mesleki Yaşam Kalitesi Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi: Kesitsel Bir Çalışma

Abstract

Amaç: Bu çalışma, bir huzurevinde çalışan yaşlı bakım personelinin merhamet yorgunluğu ve mesleki yaşam kalitesi arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Kesitsel tipteki çalışmanın evrenini, Osmaniye Özden Huzurevi’nde çalışan yaşlı bakım personeli oluşturmuştur. Örneklem seçimine gidilmemiş olup, 67 bakım personeliyle çalışma yürütülmüştür. Verilerin elde edilmesinde “Kişisel bilgi formu, Merhamet Yorgunluğu Ölçeği ve Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız gruplarda t-testi, ANOVA, “post hoc” testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan personelin %38.8’inin 25-34 yaş arasında, %59.7’sinin erkek, %77.6’sının evli, %50,7’sinin lise mezunu, %50,7’sinin 5-10 yıl arası huzurevinde çalıştığı, %53,7’sinin huzurevinde çalışmaktan memnun olduğu belirlenmiştir. Yaşlı bakım personelinin Merhamet Yorgunluğu Ölçeği puan ortalaması 97,6±13,1 ve Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği puan ortalaması 65,4±8,1 olarak belirlenmiştir. Çalışanların yaş, cinsi yet ve eğitim durumlarına göre Merhamet Yorgunluğu Ölçeği puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olduğu (p<0,05); eğitim ve gelir durumlarına göre Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği puanları arasındaki farkın istatistiksel açıdan anlamlı olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Çalışmada, Merhamet Yorgunluğu ve Çalışanlar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği puanları arasında negatif yönde bir ilişki bulunmuştur (r=-0,324 p=0,006). Sonuç: Araştırmamıza katılan personelin merhamet yorgunluğu düzeyinin yüksek, çalışma yaşam kalitesi düzeyinin ise düşük olduğu belirlenmiştir. Merhamet yorgunluğu azaldıkça mesleki yaşam kalitesi artmaktadır.