Yahve ve kenan tanrıları

Abstract

Antik İsrailoğullarının tarihi, dinler arası çatışmanın klasik bir örneğidir. İsrailoğulları M.Ö. 1.200’lü yıllarda Kenan diyarına yerleştikleri zaman, Kenan halkları arasında yaygın olan Baalizm ile karşılaştılar. Asırlarca İsrailoğullarının ilahı ile Kenan diyarının ilahlarına tapınma yan yana gerçekleşti. Dindar bir kral olarak bilinen Saul, oğullarından birisine Jonathan (Yahve Bahşeder) ve diğerisine de İshbaal (Baal’in adamı) isimlerini vermede bir sakınca görmemiştir. Baal tapınması giderek İsrailoğullarında bağımsız ve saldırgan bir dinsel hareket halini alırken, aynı anda gerçekleştirilen İsrailoğullarının antik ilahına tapınmanın karşısında gelişmesini sürdürmüştür. Bu andan itibaren İlyass ve hemen sonra Elişa, Baal tapınmasına karşı çok gayretli bir mücadeleye giriştiler. Sonraki 600 yıl boyunca Yahveizmin taraftarları, Baalizmin İsrailoğulları yaşamına ve düşüncesine girmesine engel olmak için vahşetle sonuçlanan muharebelere giriştiler. Eski Ahit, İsrailoğullarında Baal tapınanlarının tamamen ortadan kaldırıldığını ve kökünün kazındığını açıkça bildirmektedir. Baalizmin kazanacağı bir zafer, Doğu ve Batı uygarlıklarının biçimini kökten değiştirebileceği gibi dünya tarihinin akışının da bambaşka bir yöne girmesine neden olacaktı.